موج درياي خيال

انزاب خوئي

اي دو چشـــمت جلــوة درياي نور

پيكرت شفّــــاف چـــون جام بلور

اي حــــرير گيــــسوانت آبشــــار

خنده هايـــت جلوة صبـــــح بـهار

اي حريــر پيكرت يــــاس سفيـــد

بـــازوانـــت شــاخه‌هاي سبــز بيد

اي تنـــت روشنـــگر مهتـــــاب ها

بينمت هر شب به شــهر خـــواب ها

اي دلـــم بر پـــاي زلفــت ريختـــه

هستيـــم بـــر هستيـــت آويــــخته

اي تراش پيــــــكرت نـــازآفــرين

قبـــله‌گاه عشـــق را زيـــــبــاترين

اي به صبـــــــح آرزو آغـــــازهــا

با تـــو شعـــرم مي كند اعجــــازها

مانـده در خاطـــر ز يادت خواب ها

بر لبــــانـــم ســايــــة مهتــــاب ها

با توام اي مــوج دريــــاي خيــــال

اي هميشه سبـــز چـون دشت شمال

بشكن امشب شيشـــة پـــرهيـــز را

وا كُن آغـــــوش گنـــاه انگيـــز را

آمد از ســـوداي عشقت دل بجوش

بشنو از »انزاب« اين سوزان خروش:

مهربــانا عشــــق مـــا را پـــاس دار

چشـــم مـــا را كُن خلاص از انتظار

بـــــا تـــو هستـــم اي اميـد آخرين

صادقــانه تــــا بـــه روز واپسيــــن

 

آرزو

هوشنگ رحيمي

آشيان تنگ است يا رب فرصت پرواز ده

بال و پر بـــگشودنم را يك فضـــاي بـاز ده

ناز مهرويان كشيــــدن طاقتم را طاق كــرد

لطف كن ياري كـه داديم، دلبري بي ناز ده

در تغافل عمر ما بگذشـــت و فرجامي نبـود

بار ديـــگر بهــر تـــوبه، چند سالي بـــاز ده

خون دل از ديده جـاري، قدرت پرواز كو؟

تا نشـاني بـــاشد از ما نـــاله پــــر آواز ده

با حـــريـــفان، كار و باري بر مراد ما نرفت

عــــمر اگر دادي دوبــاره عمر بي انباز ده

دوستان را رنگ و بويي جز رياكــاري نبود

با دغلكاران چه گويم يار جـــان پرداز ده

مرغ همــسايه اگر غاز است در چشم رقيب

مرحـــمت فرمـــوده ما را مثل آنها غـاز ده

 

»به مناسبت ولادت حضرت زهرا(س)«

نغمه‌هاي عشق

علي صلاحلو ـ »شاهد«

 

بـــاز با بـــــــال وَلا پـــر مي زنـــم

چنگ بر دامـان كوثــــر مي زنــــم

شــــعر من ديــــگر توّلاني شــــده

دل حـــــريم امن مـــولائي شــــده

نغمـه هـــــاي عشق را دل مي سرود

بر محمــــد، مرتـــضي، زهرا درود

نو گلي در باغ تقــــوي خنــــده زد

داغ مــــاتــــم بر دل شرمنــــده زد

زنگــــها را كوثــــر از دلـــها زدود

كفو حيـــدر ديـــــده بر دنيا گشود

عصــمت كبـــراي داور، فــــاطمه

اوســـــت »اعطيـناك كوثر« فاطمه

بحـــر لـــطفش از كران تا بي كران

سفــــرة جـــودش به دنيا گستــران

لنگــر كشــــتي خلقـــت فــــاطمه

مظــــهر و معنــــاي عــــفت فاطمه

حكمـــران كشــــور دلهــــاست او

پيــــش‌مـرگ حضرت مولاست او

گفت: چــــون ام ابيـــهايش رسول

تـــا تـــو داني وســــعت مجد بتول

بي ولايـش سيـــنه پر درد است و آه

با ولايــــش پـــاك بـــاشي از گناه

بي ولايش شـاه باشـــد خـــاك راه

با ولايـــش بنــــده باشـد پادشــــاه

الفــــتي داري اگـــــر با فـــاطـــمه

روز و شــب گـــو دَم به دم يا فاطمه

همچو »شاهد« دامنش چنگي بزن

بــــا تـــولا باز آهنــــــــگي بـــزن