كلام ولايت

ما همه زنده ايم براي احياي سنت پيغمبر اسلام و احياي قرآن كريم، و بايد دين خودمان را به اسلام ادا كنيم، تا همه احكام اسلام جريان پيدا كند، ما در راهيم اين نهضت ها براي اين است كه احكام خداي جاري شود.

حضرت امام (ره)

در محضر ولايت

هر كس كه دلش براي تحقق اهداف انقلاب و »پيشرفت و عزت« ملت و كشور مي تپد بايد تقوا، صداقت، شجاعت، توكل و تمسك امام بزرگوار به شرع مقدس را سرلوحه كار خويش قرار دهد.

رهبر معظم

اتحاد و انسجام

اسلام دين وحدت است و در ضمن احاديث فراوان مسلمان ها را به وحدت و اتحاد دعوت مي كند و از تفرقه و پراكندگي برحذر مي دارد.

قرآن كريم مي فرمايد: »اين قرآن راه راست من است، از آن پيروي كنيد و از راه هاي كج و نادرست نرويد كه شما را جدا و پراكنده و از راه راست بر مي گرداند«. (انعام/153)

و نيز مي فرمايد: »واعتصموا بحبل ا... جميعا ولا تفرقوا واذكروا نعمت ا... عليكم اذ كنتم اعدا افألّف بين قلوبكم فأصبحتم بنعمه اخوانا«. (آل عمران/103)

(همگي به ريسمان خداوند چنگ بزنيد و پراكنده نشويد و نعمت هاي الهي را به ياد بياوريد كه همگي دشمن يكديگر بوديد و خداوند ميان دلهاي شما الفت داد تا همگي باهم برادر شويد).

به خاطر اهميت مسئله اتحاد مسلمان ها است كه پيامبر اكرم(ص) مي فرمايد:

»اگر كسي به سوي شما آمد در حالي كه شما درباره فردي اتفاق نظر داريد و او بخواهد اجتماع شما را به هم بزند و ميان شما اختلاف بياندازد، او را بكشيد«. (جامع الاصول في احاديث الرسول48/3)

و نيز فرمود مثل مؤمنان نسبت به يكديگر مثل بنياد استواري است كه قطعات آن يكديگر را پابرجا نگه مي دارد.

ضرورت اتحاد و پرهيز از اختلاف

الف) آيات

عوامل وحدت

1ـ ايمان به خداوند: قرآن كريم مي فرمايد: »اي كساني كه ايمان آورديد، خدا را اطاعت كنيد، و پيامبر و اولوالامر را و هرگاه در چيزي نزاع داشتيد آن را به خدا و پيامبر باز گردانيد و از آنها داوري بطلبيد اگر به خدا و قيامت اعتقاد و ايمان داريد«. (نساء/59)

2ـ توجه به مشتركات مانند: عبادت خداوند قل يا أهل الكتاب تعالوا الي كلمه سوأ بيننا و بينكم الاّ نعبد الاّ ا...«. (آل عمران/64)

3ـ سعه صدر رهبر: حضرت موسي(ع) وقتي مي خواهد نزد فرعون برود و او را به حق دعوت كند از خداوند طلب سعه صدر و شرح صدر مي كند تا بتواند موفق شد. (طه/25ـ28)

4ـ حضور در مسجد و جماعت: قرآن كريم مي فرمايد: خذوا زينتكم عند كلّ مسجد (اعراف/31) و نيز مي فرمايد: و اقيموا الصّلوه و اتوا الزّكوه و اركعوا مع الرّاكعين (بقره/43) جمله اركعوا مع الرّاكعين اشاره به نماز جماعت دارد.

5ـ رعايت دستورات اسلامي: از قبيل عيادت كردن از بيماران، تشييع جنازه، دستگيري از مستمندان، هديه دادن، سلام كردن به مردم، قرض الحسنه، صله رحم، خدمت به مردم، حضور در نماز جماعت اهل سنت، همه براي حفظ وحدت و انسجام مسلمان ها است.

6ـ تمسك به قرآن: واعتصموا بحبل ا... جميعا ولا تفرّقوا (آل عمران/103)

عوامل تفرقه و اختلاف

1ـ حسادت »دين در نزد خدا، اسلام (و تسليم بودن در برابر حق) است و كساني كه كتاب آسماني به آنان داده شده اختلافي (در آن) ايجاد نكردند مگر بعد از آگاهي و علم، آن هم به خاطر ظلم و ستم در ميان خود«. (آل عمران/19)

2ـ بي عقلي »آنها را متحد مي پنداري در حالي كه دلهايشان پراكنده است اين به خاطر آن است كه آنها قوي هستند كه تعقل نمي كنند«. (حشر/14)

3ـ هوي و هوس اميرالمؤمنين علي(ع) مي فرمايد: »شما برادران ديني هستيد، چيزي عامل تفرقه شما نشده جز خيانت باطن و بدي نهان ها«.

4ـ خودمحوري »يهودي ها مي گفتند نصاري بر حق نيستند، همين سخن را نصاري درباره يهود مي گفتند«. (بقره/113)

در نكوهش اختلاف همين بس كه قرآن كريم اختلاف را شيوه طاغوتيان شمرده است.

ب) روايات

1ـ ناپاكي روح عامل اختلاف »همانا شما برادران ديني مي باشيد، نا پاكي درون و باطن زشت و بد شما را از هم جدا مي كند كه در نتيجه جدايي يكديگر را كمك نمي كنيد خيرخواه يكديگر نيستيد و بخشش به يكديگر نداريد و همديگر را دوست نداريد«. (شرح نهج البلاغه ابن ابي الحديد)

2ـ ناداني عاقل اختلاف حضرت علي(ع) مي فرمايند: »اگر نادان خاموش شود مردم با يكديگر اختلاف نمي كنند«. (بحار51/57)

3ـ تفرقه و در اختيار شيطان قرار گرفتن امام علي(ع) مي فرمايند: »از جدايي و پراكندگي بپرهيزيد زيرا انساني كه از مردم جدا شود و در اختيار فرمان شيطان است همچنانكه گوسفند دور از گله نصيب گرگ مي شود«. (نهج البلاغه، خطبه127)

4ـ اختلاف عامل محروميت از خيرات امام علي(ع) مي فرمايند: »خداوند سبحان بر اثر تفرقه و جدايي بر هيچ كس از گذشتگان و باقي ماندگان خير و نيكويي عطا نفرموده است«. (شرح نهج البلاغه ابن ابي الحديد33/10)

5ـ علاقة حضرت علي(ع) به وحدت مسلمين امام علي(ع) مي فرمايد: »در امت اسلام هيچكس مانند من وجود ندارد كه به وحدت امت محمد و به انس گرفتن آنان به همديگر از من دلسوزتر باشد من در اين كار پاداش نيك را از خدا مي طلبم«. (نهج البلاغه نامه87)