به مناسبت روز معلم

زنده ياد ع. آيرملو (وفا)

تو آن نوري كه كردستي جهاني را چراغاني

فروغت ميبرد از دل غم شبهاي ظلماني

نگاهت مهرباني را صفا را مي دهد معني

صداي دلكشت دارد صفاي صبح سبحاني

تو شمعي؟ چلچراغي؟ آفتابي؟ چيستي آخر

كه از نور تجلاّيت جهاني گشته نوراني

چراغ علم و دانش را فروزان مي كند دستت

مزيّن مي كني جان را به زيورهاي انساني

به تدبير تو مي رويد گل اميّد در دلها

بهار آرزوها را تو مي بخشي خراماني

تو آن ماه درخشاني كه در شبهاي تار ما

هميشه نور مي پاشي هميشه پرتوافشاني

نهاني با تو مي گويم غم دل زانكه ميدانم

كه بعد از والدين من تو هستي محرم ثاني

نه تنها وصف بالايت ز دست من نمي آيد

كه وصفت بر نمي آيد نه از سعدي نه از ماني

مبارك باد روز تو كه تو پيغمبر عشقي

تو در گوش وفا هر دم سرود عشق مي خواني

 

 

 

سن سيز

آي ـ سل ـ ياغيش

بير گئجه واقتي

كوچه‌لرده گئديرم

گؤزلريم‌دن ياش آخير

من هايانا بو سئلينن گئديرم

كوچه خالي، كوچه سن‌سيز

آيرليق اوْلدو بيزيم آخريميز

قاپيلار، پنجره‌لر

هر بيري تك تك سوروشورلار:

آي قارا گؤزلو

قارا ساچلي

اينجه بئل، گؤزلري ياشلي

هارا يا لقوز گئديرسن

دئيرم:

داها مَن‌دن ايشيز، اوْلماسين هئچ

بير خيانت

بير يالان سؤز ورمه‌لره

بير يامان بيرده يالان دونياني من گؤرمك اوْچون

اليمه خنجر آليب،

سينه‌سي ني سوكمك اوْچون آختاريرام