دوهفته نامه دارالصفا

خلوتكدة ناز

محمد آقاسي (دانش خويي)

ميــروم بــاز به خــلوتــكده نـــاز هنـــوز

مــي‌كنــد دل به لــب بـام تو پرواز هنوز

رفتي و عهد شـكستي من ديـــوانــة خــام

مــانده ام ديده به در گوش به آواز هنوز

دارم امـــيد دل مردة مـــن جـــان گيـــرد

هست در چشم سيه مست تو اعجاز هنوز

خانه اي از غم عشق تــو نديـــدم خـــالي

هــستـي اي آفت جان خانه برانداز هنوز

شب تاريـك فرو مرد گل صبــح دمــيــد

بــا خـيــال تــو بود ديـدة مــن بـاز هنوز

خادم ميــكدة عــشقـــم و يعنــي اي مــاه

هســـتـم از دولت عشق تو سرافراز هنوز

بزن اي مطرب عشــاق كه مــن ميـشـــنوم

ســـوز و ســـاز دلــم از زمزمة ساز هنوز

دل و جاني است مرا، در همه عالم »دانش«

تا چه خــواهد ز من آن لعبت طناز هنوز

آهوي رم كرده

سيدمحمدحسن ناصحي (خوئي)

آنكه شــهري را بــهم زد، يار زيبــاي كه بود؟

شــهـــر پــرغــوغا ز غــوغـاي تماشاي كه بود؟

آن بت شــيرين لب شور آفرين عــشـوه جوي

نـــاز پرورد كداميـــن شــهر و مـأواي كه بـود؟

كس نگفت از آنهمه مردم كه آن وحشي غزال

آهــوي رم كــرده از هامون و صـحراي كه بود؟

خلق را با يك نظر، يكباره مجـنون كرد و رفت

او خود اما، كس نگفت آنجا، كه ليلاي كه بود؟

بر مشــام جـان كه عطر سنــبل تــر مي رســيد

بــوي مســتي بخــش زلــف عنبرآساي كه بود؟

آن نـگه كـز هر غريب و آشـــنــا مي بــرد دل

از دو چــشــم فتـنه خيز مست و شهلاي كه بود؟

اهل شهري هر يكي افتاده در يك گوشه مست

سخــت حيـرانم كه اين مستي ز صهباي كه بود؟

ديشب ايندل يكنفس هم، رنگ راحت را نديد

يــارب او تا صبــحـگاهان راحت افزاي كه بود؟

آنكه جمعي را ميان آتش حســرت بــسوخت

خـــود ميــان آتـش عــشــق و تـمـنّاي كه بود؟

»ناصح« بيچاره را دانــم كه درد عــشـق كُــشت

بـــر ســرش اما نــمي دانم كه ســوداي كه بود؟

اولمايان يئرده

حسين عباس دوست

يازيلماز عشقيدن بير آن، دوز ايلقار اولــمايــان يئرده

عبث دير سوز دئمك اي گول، گوزل يار اولمايان يئرده

بو بير رسم طبيعتدور، سوسار بولبول ديلين آچــمــاز

دانــشمـاز هئچ ديله، گلمز چمن زار اولمايان يئرده

اورگيم دوزدي باغلانميش، عجب ديوانه دير كونلوم

وفـــاســـيــزدان وفــا اومما، وفادار اولمويان يئرده

گورن سويلور ندن بيله هميشه غملي سـن دوســتــوم

نجور روحوم صفا تاپسين، كامان تار اولمايان يئرده

حسين بسدير يغشدير داي قلــم له دفــتري گيــزلــت

سـوز آچما بير داها، شعردن خريدار اولمويان يئرده